Kostiumy "Dobra Terrorystka"

DOBRA TERRORYSTKA

Spektakl na podstawie głośnej powieści Doris Lessing, laureatki Nagrody Nobla z roku 2007.


AUTORKA Doris Lessing
TŁUMACZENIE Andrzej Szulc
SCENARIUSZ Agnieszka Olsten, Sławomir Rumiak
REŻYSERIA Agnieszka Olsten
SCENOGRAFIA Sławomir Rumiak
KOSTIUMY Angelika Józefczyk
REŻYSERIA ŚWIATŁA Robert Mleczko
MUZYKA Kuba Suchar
INSPICJENTKA Beata Szaradowska
ASYSTENT REŻYSERA Mariusz Sibila 
KIEROWNIK PRODUKCJI Justyna Pankiewicz
ASYSTENTKA KIEROWNIKA PRODUKCJI Małgorzata Cichal

Czas trwania: 100 minut (bez przerwy) 

PREMIERA 20 października 2017 r.

OBSADA 
Dominika Biernat
Monika Obara
Dominika Ostałowska
Anna Paruszyńska
Agnieszka Kwietniewska (gościnnie)
Marcin Pempuś
Bartosz Porczyk
Krzysztof Zarzecki



Scenariusz własny na podstawie powieści Doris Lessing (laureatki Nagrody Nobla z roku 2007) pod tym samym tytułem. Dobra terrorystka w reżyserii Agnieszki Olsten jest pierwszym wystawieniem tego dzieła w Polsce.

Doris Lessing o swojej powieści powiedziała: „Pomyślałam, że ciekawie byłoby napisać historię grupy amatorów, osób niekompetentnych, którzy zamierzają podłożyć bombę. Miałam główną bohaterkę, bo znam kilka osób podobnych do Alice - tej mieszanki matczynej miłości, troski o wieloryby, foki i środowisko, która w tym samym czasie potrafi powiedzieć: „nie można zrobić omletu bez rozbijania jajek" i która bez mrugnięcia okiem może rozważać zabicie dużej ilości osób. Im więcej o tym myślałam, tym bardziej stawało się to interesujące. No więc miałam ją, miałam jej chłopaka i z grubsza wiedziałam, jakich potrzebuję ludzi. Chciałam różnorakich bohaterów, więc wymyśliłam parę lesbijek. Ale wtedy zainteresowały mnie postaci, które pojawiły się same z siebie, jak Faye. Potem Faye zmieniła się w osobę destrukcyjną, co mnie zaskoczyło. Mały facecik Philip pojawił się ot tak: usłyszałam wtedy o niezwykle drobnym młodym człowieku, lat dwadzieścia jeden, może dwadzieścia dwa który nie miał pracy i któremu pracę zawsze proponował urząd zatrudnienia. Na przykład załadunek na ciężarówki bardzo ciężkich roli papieru! Więc nieustannie co trzy dni wylatywał z roboty. Można pomyśleć, że to szaleńcy. Myślę, że to dość zabawna książka. Odczytuję tę książkę też jako opowieść o domu, jego idei, rzeczach, które nas otaczają, o codziennym krzątactwie i całym tym bajzlu, bajzlu - w którym w przypadkowy sposób rodzi się impuls do stanięcia przeciwko.”

 Dobra terrorystka. Poradnik kulinarny nieco na wzór „The Anarchist Cookboook” Williama Powella jest zbiorem przepisów, jak z domowych przedmiotów codziennego użytku zbudować pokojowe, „dobre” narzędzia do podminowania systemu lub – odwrotnie – do czerpania z niego rozlicznych radości, do stawania się systemu ukontentowanym beneficjentem.

Czy zatem dom, ten nasycony opiatami prywatny porządek nagromadzonych rzeczy, z jego wygodami, przytulnością i poczuciem bezpieczeństwa usypia naszą czujność?

Jeśli dom, jak w powieści Doris Lessing, to anarchistyczny squat wypełniony amatorskimi pomysłami na lepszy ład świata, p o r z ą d e k  r o z j e ż d ż a  s i ę ,  r z e c z y  m a j ą  s i ę  i n a c z e j…